Τετάρτη 29 Ιουνίου 2011

Η μαμά σε τρίτο ενικό...

"Έλα να το κάνει "μα" η μαμά για να περάσει."
"Γιατί δεν ακούς τη μαμά?"
"Η μαμά είπε να το αφήσεις κάτω αμέσως! Δεν την ακούς?"

Μη μου πείτε ότι εσείς οι μαμάδες δεν έχετε πει κάτι ανάλογο!!!

Το συνειδητοποίησα προχθες και λέω "γιατί μιλάω για μένα στο τρίτο ενικό?" Μήπως είμαι διαταραγμένη προσωπικότητα? Smiley

Και προχθες στην παραλία άκουσα άλλες δύο μαμάδες να μιλάνε με τον ίδιο τρόπο και μάλιστα σε μεγαλύτερα παιδάκια, όχι 1,5 έτους όπως είναι ο δικός μου.
"Έλα να σου βάλει η μαμά τα μπρατσάκια"
"Γιατί τρέχεις? Σε ποιόν μιλάει η μαμά?"
και κατάλαβα ότι δεν είναι δικό μου πρόβλημα, αλλά μάλλον γενικό φαινόμενο!

Αναρρωτηθήκατε ποτέ γιατί εμείς οι μαμάδες μιλάμε για τον εαυτό μας σα να μιλάμε για κάποιον άλλο? Όχι, πάντα, βέβαια, αλλά τις περισσότερες φορές.

Ίσως προσπαθούμε ασυναίσθητα και ασυνείδητα να μάθουμε στο μικρό μας τη λέξη "μαμά" ή να δώσουμε έμφαση μιας και για τα μικρά μας η λέξη αυτή έχει ιδιαίτερη βαρύτητα αλλά και σημαντικό περιεχόμενο.
Μήπως, όμως, στις περιπτώσεις που χρησιμοποιούμε αυτό τον τρόπο έκφρασης για να τα μαλώσουμε, είναι υποσυνείδητη αποποίηση των ευθυνών? Δηλαδή, να σκεφτόμαστε υποσυνείδητα "Δεν τον μάλωσα εγώ, αλλά η μαμά".

Βαθιά νερά και αλλουνού παππά Ευαγγέλιο... ποιός ξέρει...
Αν κάποιος έχει τέτοιου είδους γνώσεις, ας μας δώσει τα φώτα του!!!

Η μαμά πάει για ύπνο, λοιπόν... Μία πήγε η ώρα!

Τρίτη 26 Απριλίου 2011

Ο ιος (ή υιος) της α-γριππ-νίας...

Δεν ξέρω κατά πόσο το λογοπαίγνιο του τίτλου ήταν πετυχημένο, αλλά είμαι σίγουρη ότι αυτός ο παλιο-ιός της γρίππης έχει ταλαιπωρήσει τόσο τους υιούς, όσο και τις κόρες μας! Εγώ ακόμη δεν έχω κόρη αλλά ελπίζω να αποκτήσω σύντομα...

Πηγή: www.lifeasamummy.com
Πριν μερικές μέρες, έζησα αυτή την εμπειρία του "άρρωστου παιδιού" για πρώτη φορά. 16 μηνών έφτασε ο μικρούλης μου για να αρρωστήσει. Δεν ξέρω αν αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τον θήλασα μέχρι 14 μηνών, αλλά χαίρομαι που δε χρειάστηκε να το ζήσω νωρίτερα που το μωρό μου ήταν μικρότερο και πιο "κρίμα"...

Ξαφνικά, εκεί που ήταν όλα καλά και συνηθισμένα, ξύπνησε γύρω στις 12 το βράδυ με κλάμα. Συνήθως, δεν πηγαίνω αμέσως στο δωμάτιό του. Τον αφήνω 1-2 λεπτά μήπως ξανακοιμηθεί μόνος του. Αλλά αυτό το κλάμα ήταν έντονο, δυνατό και σπαρακτικό. Πήγα και τον είδα ξαπλωμένο στο κρεβάτι του και λερωμένο από εμετό (συγγνώμη για την "εικόνα" που σας δίνω...). Ήταν η πρώτη φορά που έκανε εμετό στα καλά καθούμενα... Τον σήκωσα, τον ηρέμησα, τον έπλυνα, αλλάξαμε τα σεντόνια του και τον ξανάβαλα για ύπνο. Μέσα στη νύχτα, το φαινόμενο επαναλήφθηκε. Με τον πρώτο ήχο κλάματος πετάχτηκα από το κρεβάτι μου. Όρμησα στο δωμάτιό του αλλά δεν τον πρόλαβα... Έκλαιγε γιατί δεν ήξερε τι ήταν αυτό που του συνέβαινε. Εκεί βούρκωσα! Να τον βλέπω να κλαίει σπαρακτικά και να μη μπορώ να κάνω τίποτα??? Τον πήρα αγκαλιά και ηρέμησε αμέσως. Αυτή η αγκαλιά της μάνας είναι το καλύτερο ηρεμηστικό τελικά.

Η ίδια κατάσταση διήρκησε 3 νύχτες. Τη μέρα ήταν όλα καλά, αλλά τη νύχτα είχαμε πολλά ζόρια. Και φυσικά, πού να κοιμηθεί η μάνα? Μπορεί? Δε μπορεί!!! Γι' αυτό μιλάω για αγρυπνία... Και την άλλη μέρα στη δουλειά να πρέπει να είμαι φρέσκια, όλο ζωντάνια και με καθαρό μυαλό για να μην κάνω κανένα λάθος. Πώς τα φέρνουμε όλα εις πέρας, μου λέτε?

Ηταν η πρώτη μου εμπειρία από την επαφή με τις αρρώστιες των παιδιών. Ξέρω ότι θα ακολουθήσουν πολλές τέτοιες εμπειρίες μέχρι να ισχυροποιηθεί ο οργανισμός του και αρχίζω να μαζεύω κουράγιο! Ξέρω ότι όταν αρχίσει τον παιδικό, τα περιστατικά αυτά θα αυξηθούν με ρυθμούς γεωμετρικής προόδου, αλλά μπορώ να κάνω αλλιώς? 

Δε γίνεται να έχουμε τα παιδιά μας αποστειρωμένα. Αυτό θα έχει, σαφώς, τα αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που θα επιθυμούσαμε. Γι' αυτό, εγώ προσωπικά, τον αφήνω να χαρεί, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι μπορεί να μείνει με τη ζακετούλα του στο μπαλκόνι λίγο παραπάνω, κι ας κάνει λίγο κρύο. Όταν μπούμε στο σπίτι, τον κρατάω λίγο αγκαλίτσα να τον ζεστάνω ή του δίνω λίγο ζεστό χαμομηλάκι. Προσπαθώ να εφαρμόζω μία μέση κατάσταση. Ούτε να είμαι υπερπροστατευτική, αλλά, φυσικά, ούτε και να τον αφήνω χαλαρό να κάνει ό,τι θέλει.

Ειλικρινά, βγάζω το καπέλο στις μάνες που έχουν τα παιδιά τους άρρωστα κάθε τρεις και λίγο! Ώρες ώρες σκέφτομαι αν, όταν έρθει και δεύτερο μωράκι με το καλό, θα μπορέσω εγώ να ανταποκριθώ σε ένα τέτοιο ρόλο μάνας με δύο άρρωστα παιδιά. Αλλά από την άλλη, πιστεύω στη δύναμη της μάνας. Μία μάνα μπορεί να υπομείνει τα πάντα, προκειμένου τα παιδιά της να είναι υγιή και ασφαλή.

Όπως και να'χει εύχομαι να μην αρρωστήσει ποτέ ξανά κανένα παιδάκι, αλλά επειδή ξέρω ότι είναι μία ουτοπική ευχή, επανέρχομαι και εύχομαι όσο ξαφνικά εμφανίζονται οι ασθένεις, τόσο γρήγορα να αφήνουν τα παιδάκια μας ήσυχα!!! Ουφ.....

Κυριακή 13 Μαρτίου 2011

Himaira: Τα 10 πιο παράξενα ευρήματα από το Google Earth

Καθένας από εμάς, με μια σύνδεση στο Internet είναι πλέον σε θέση να δει εύκολα τον κόσμο από την άνεση του σπιτιού του. Πολλοί άνθρωποι έχουν αφιερώσει τον χρόνο και την ενέργειά τους στην ανακάλυψη μερικών από τις πιο παράξενες, πιο μοναδικές, και φυσικά άγνωστων τοποθεσίες σε όλο τον κόσμο. 
Όχι μόνο έχουν ανακαλύψει αξιοθέτατα που αλλιώς δεν θα μπορούσαμε να δούμε, αλλά το Google Earth έχει βοηθήσει τους επιστήμονες, τους αρχαιολόγους και την αστυνομία με τη δύναμη του. 

Εδώ είναι 10 από τα πιο εκπληκτικά ευρήματα του Google Earth.



1. Iraq’s Bloody Lake
Αυτή η αιματοβαμμένη λίμνη στο Ιράκ έχει οδηγήσει σε τρομακτικές φήμες ότι έχει προκληθεί από ένα κοντινό σφαγείο που είναι υπεύθυνη για την τρελή ποσότητα αίματος που έχει χυθεί εκεί. Δεν υπάρχει μια επίσημη εξήγηση, αλλά σκεπτικιστές πιστεύουν ότι το πιθανότερο είναι η αιτία των λυμάτων στο νερό, που έχει δώσει σε αυτή την λίμνη, αυτό το μολυσμένο χρώμα. 


2. Face in the Clay
Αυτή η καταπληκτική φωτογραφία τραβήχτηκε στην Αλμπέρτα, του Καναδά. Είναι σαφές ότι είναι ένα πρόσωπο ερυθρόδερμων ή Ινδιάνων. Το πρόσωπο έχει από τότε το παρατσούκλι «Badlands Guardian». Το πρόσωπο είναι κατασκευασμένο από διαβρωμένο πηλό σε μια κοιλάδα. Μερικοί άνθρωποι έχουν πει ότι μοιάζει με ένα κεφάλι που φοράει ακουστικά. Αυτό το θέαμα είναι ένας δρόμος που οδηγεί σε μια πηγή πετρελαίου.


3. Heart-Shaped Island
Αυτό το περίεργο νησί σε σχήμα καρδιάς ανακαλύφθηκε από το Google Earth και έγινε χαμός την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου. Βρίσκεται στην Αδριατική στα ανοικτά των ακτών της Κροατίας και είναι σήμερα ακατοίκητο. Είναι 130.000 τετραγωνικά μέτρα σε μέγεθος και έχει ονομαστεί Galesnjak. Ο ιδιοκτήτης του νησιού δεν είχε καν επίγνωση του σχήματός του, μέχρι που τον πλημμύρισαν με αιτήματα από ρομαντικά ζευγάρια που ήθελαν να νοικιάσουν το νησί!

Μάνα, μητέρα, μαμά... πεθερά!

Όταν ήμουν μικρή και παίζαμε τις "κουμπάρες" με τις φίλες μου, πίναμε ψεύτικο καφέ ή τσάι, τρώγαμε αληθινά κουλουράκια, τα οποία προηγουμένως βουτούσαμε στον ψεύτικο καφέ, ψευτοπλέκαμε καλτσάκια, κασκόλ ή και θήκες για μαξιλάρια(!!!!!)... 

Αλλά εκτός από αυτές τις "δημιουργικές" ασχολίες, τύχαιναν φορές που μαζευόμασταν πολλές φίλες, οπότε οι "κουμπάρες" δέχονταν και επισκέψεις. Η ξαδέρφη της μίας, η μαμά της άλλης, η πεθερά της τρίτης. Τέτοια σενάρια, ούτε ο Φώσκολος! Μα να πίνεις καφέ με την κουμπάρα σου και να έρχεται η πεθερά της?????

Και άντε, εγώ την έλεγα "κυρία Τασούλα". Η "νύφη" της πώς θα την έλεγε? Μα φυσικά, "μαμά".

Μεγαλώνοντας και ρουφώντας σα σφουγγάρι όσα άκουγα, θεωρούσα αυτονόητο ότι όταν ένα ζευγάρι παντρεύεται, ο ένας θα αποκαλέι τους γονείς του άλλου "μαμά" και "μπαμπά". Έτσι άκουγα, έτσι έλεγα. Από τότε που με θυμάμαι, η μαμά μου φώναζε τους παππούδες μου, τους γονείς του μπαμπά μου "μαμά" και "μπαμπά" και το ίδιο έκανε και ο πατέρας μου.

Δε σκέφτηκα ούτε μια στιγμή το βάρος αυτής της λέξης, την πραγματική της έννοια. Ο μπαμπάς του άντρα σου είναι και δικός σου μπαμπάς. Η μαμά του είναι και δική σου μαμά... Είναι, όμως? Είναι μαμά?

Τετάρτη 16 Φεβρουαρίου 2011

Say my name! Μελανία! Yo....

Ναι, αυτό είναι το όνομά μου!!! Μελανία! Το έχετε ξανακούσει? Οι πιο πολλοί σίγουρα θα πουν όχι, 3-4 μπορεί και να το ξέρουν.
Τι να κάνω? Το όνομα της γιαγιάς, της μαμάς του μπαμπά, που είναι και ποντία! Αν κάποιος βαφτίσει το κοριτσάκι του με το όνομα αυτό κατά 80% είναι πόντιος. Όχι χαζός "πόντιος", αλλά κανονικός, από τον Πόντο!
Όταν γράφω το όνομά μου με κεφαλαία, στην ουσία ριψοκινδυνεύω να με πούν "Μελάνια" ή "Μελανιά". Καλά, είναι δυνατόν να πει κάποιος το παιδί του έτσι? Μα "Μελανιά"? Όχι... μώλωπας... If it is possible!!!
Με πήραν μια φορά τηλέφωνο στο κινητό... "Ναι, καλημέρα! Η Μελανιά?" Μπα που να σου μελανιάσει το αριστερό σου μπούτι!!! "Μελανία..." "Α, ωραία! Είμαστε από το Σύλλογο Ποντίων Φοιτητών και Σπουδαστών Θεσσαλονίκης". Τι να πω? Ότι το κατάλαβα? Ότι δεν βγαίνουν τυχαία τα ανέκδοτα? Ασ' το να πάει, ασ'το!
Ακόμα και αν πάω να γκουγκλάρω το όνομά μου, το πρώτο αποτέλεσμα είναι "Μελάνια, Τόνερ"...
 Έφτασα στην 20η σελίδα και ακόμα τα αποτελέσματα αφορούν μελάνια και μελανιές! Ας πάω από την πεπατημένη... "Μελανία" έτσι, με εισαγωγικά.

Χμμμμμμμμμ......... δεν ήξερα ότι υπάρχει αστεροειδής με το όνομά μου!!! Oποία τιμή!!!
Η Μελανία (Melanie) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,566. Ανακαλύφθηκε το 1909 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη.
Να'σαι καλά wikipedia!

Κι άλλο "ενδιαφέρον" γεγονός στο οποίο εμπλέκεται το όνομά μου! Μελανία, ο πρώτος έρωτας του Αλέκου Σακελλάριου... Το κοριτσάκι της Γ' Δημοτικού εξαιτίας του οποίου σταμάτησε τις κοπάνες, έγινε καλός μαθητής... Το κοριτσάκι στο οποίο πρόσφερε το ξεροψημένο κουλούρι του κυρ-Ανδρέα που είχε το κυλικείο στο σχολείο, το κοριτσάκι που του πρόσφερε το δικό του ζαχαρένιο κουλούρι... Η ιστορία ενός παιδικού "έρωτα"!

Τι άλλο? Το όνομά μου σε τίτλο βιβλίου ποίησης, αλλά και σε παιδικό βιβλίο. Ο τίτλος μιας έκθεσης φωτογραφίας, το όνομα μιας ζωγράφου (ε, ναι, φέρνει λίγο σε καλλιτεχνικό, έτσι?) και τριών συγγραφέων.

Επιτέλους! Στην έβδομη σελίδα της αναζήτησης αναφέρεται το όνομα της Μελάνης Οσίας! Αλλά της πρεσβυτέρας (!!!!!!!)... Δεν ήξερα ότι υπήρχαν δύο οσίες με αυτό το όνομα...
Ἡ Ὁσία Μελανία ἡ πρεσβυτέρα ἐγεννήθηκε τὸ 340 μ.Χ., καὶ ἦταν θυγατέρα τοῦ ὑπάτου Μαρκελλίνου τῆς Ἰσπανίας. Μετὰ τὴν χειρία της, σὲ ἡλικία εἴκοσι δύο ἐτῶν, κατέφυγε στα ἀσκητήρια τῆς Νιτρίας στὴν Αἴγυπτο καὶ διεμοίραζε σὲ ἀσκητὲς πλούσιες εὐλογίες. Ὅταν μάλιστα στὸν μεγάλο διωγμὸ τοῦ βασιλέως Οὐάλη ἐξορίσθηκαν οἱ Μεγάλοι Πατέρες καὶ ἡ Ὁσία Μελανία μὲ κίνδυνο τῆς ζωῆς της ἀκολούθησε τοὺς ἐξόριστους. Ἐξόδευε γι’ αὐτοὺς τὰ ἀπαραίτητα γιὰ τὴ βιοτή τους καὶ φορώντας κουκούλα δούλου τοὺς ἔφερνε κρυφὰ τὴ νύκτα τὰ πρὸς τὸ ζῆν ἀναγκαῖα.
Στὴ συνέχεια ἔζησε στὰ Ἱεροσόλυμα εἴκοσι ἑπτὰ χρόνια, ὅπου μαζὶ μὲ τὸν πρεσβύτερο Ρουφίνο ἴδρυσαν ξενῶνες, στοὺς ὁποίους ἐφιλοξενοῦσαν τοὺς προσκυνητὲς τῶν Ἁγίων Τόπων.
Ἡ Ὁσία Μελανία ἐκοιμήθηκε μὲ εἰρήνη, τὸ 410 μ.Χ.

Εγώ γιορτάζω με το όνομα της Μελάνης Οσίας της Ρωμαίας, πάντως! 31 Δεκεμβρίου, τελευταία μέρα του χρόνου! Μην το ξεχάσετε!!!
Εν ολίγοις, η Μελάνη η Ρωμαία έζησε όταν βασιλιάς ήταν ο δεύτερος γιος του Μεγάλου Θεοδόσιου (δεν ξέρω πότε, δεν το αναφέρει η πηγή). Οι γονείς της, ευγενείς και πλούσιοι, την πάντρεψαν σε μικρή ηλικία και απέκτησε δύο παιδιά. Πέθαναν και τα παιδιά της και αργότερα ο σύζυγός της. Έτσι, αφιερώθηκε στο Θεό. Έδωσε όλη της την περιουσία φροντίζοντας φτωχούς και ασθενείς. Κατέληξε, περνώντας από πολλούς τόπους, στην Ιερουσαλήμ όπου και πέθανε από πλευρίτιδα!!!!!!

Κοίτα να δεις! Και η Μαρία Παλαιολογίνα έγινε μοναχή με το όνομα Μελανία. 
Η Ρίτα- Μαρία-Ξένη, κόρη του βασιλιά της Μικράς Αρμενίας Lewon Β΄ (1269-1289) και αδελφή του βασιλιά της Μικράς Αρμενίας Χετούμ Β΄, γεννήθηκε το 1278. Τον Ιανουάριο του 1295 παντρεύτηκε τον διάδοχο του θρόνου Μιχαήλ Θ΄ με τον οποίο απέκτησε τους γιους Ανδρόνικο Γ΄ και Μανουήλ και τις κόρες Άννα και Θεοδώρα. Μετά τον θάνατο του συζύγου της (το 1320) περιβλήθηκε το μοναχικό σχήμα και σαν μοναχή Ξένη διαδραμάτισε ενεργό ρόλο στην Θεσσαλονίκη. Πέθανε το 1333.

Να σας εκπλήξω στο τέλος???
Σύμφωνα με την Wikipedia, το αγγλικό όνομα Melanie, προέρχεται από το ελληνικό!! 
Melanie is a feminine given name derived from the Greek μελανία (melania), "blackness"[1] and that from μέλας (melas), meaning "dark".[2] Borne in its Latin form by two saints: Melania the Elder and her grand-daughter Melania the Younger,[3] the name was introduced to England by the Normans in its French form Melanie. However the name only became common in English usage in the 1930s due to the popularity of Margaret Mitchell's 1936 novel Gone with the Wind and its 1939 filmation, as one of the novel's main characters was named Melanie Wilkes. The name's popularity increased until the 1970s since remaining constant. Melanie was the 80th most popular name for girls born in the United States in 2007 and - as Mélanie - was the 86th most popular name for girls born in France in 2004.[4] In Australia Melanie is typically pronounced with the second syllable stressed.

Η αλήθεια είναι ότι δεν περίμενα να βρω τόσες πληροφορίες για το όνομά μου, μιας και για μένα ήταν η πρώτη φορά που διάβαζα κάτι τέτοιο!! Την επόμενη φορά που θα συστηθώ σε κάποιον και θα με ρωτήσει "Πώωωωωωωωωωωωωως?????????" θα ξέρω τι θα του απαντήσω! Του αστοιχείωτου! :)